Over een mokerslag en dan…

Hebben jullie dat ook wel eens, dat als je in een periode zit, waarin alles je voor de wind gaat, er niets is waar je je druk over hoeft te maken en ook je agenda vol gezellige dingen staat, er ineens iets gebeurt in je hoofd, waardoor je zo van slag raakt dat je het even niet meer ziet zitten?
Zo’n dag had ik gisteren.
Na een hele fijne zaterdag, waarop mijn nieuwe printer was gexc3xafnstalleerd, de avond in prima gezelschap werd doorgebracht met een etentje in een gezellig restaurantje. Er totaal geen reden zou moeten zijn om in de put te gaan zitten, kwam daar ineens die mokerslag. Nu weet ik wel dat ik me best wel wat zorgen maak om mijn gezondheid, maar na alles wat ik op dat gebied al heb meegemaakt, nou niet bepaald iets om bij de pakken te gaan neerzitten.
En toch deed ik dat gisteren.
Ik kon dat nare gevoel wat me bekroop ook niet tegenhouden. Het leek of de wereld ineens alle glans had verloren en ik overal slechts de negatieve kant van kon zien. Mijn hoofd tolde en allerlei nare gebeurtenissen uit mijn leven passeerden de revue.
Een echte jankdag, waar ik niet bepaald op zat te wachten en waar ik dus ook weer heel snel vanaf wilde. Korte metten moest ik ermee maken.
Gelukkig is de PC geduldig, viel zelfs geen enkele keer uit en ik heb alles op papier kunnen zetten. Mijn rugzakje, tot een niet te tillen hutkoffer verworden, eens helemaal leeggehaald en meer dan tien kantjes volgetikt. Wat luchtte dat op zeg.
Heb de bladzijden uitgeprint (precies op tijd die nieuwe printer gekregen), ze in een grote envelop gestopt en die vervolgens in een la opgeborgen.

Krijg ik er weer last van, lees ik het gewoon een keertje door en ik denk dat het zonnetje dan net als nu het geval was weer heel snel zal gaan schijnen.

14 gedachten over “Over een mokerslag en dan…”

  1. Heel herkenbaar Jon. Zelfs in tijden dat het je in emotioneel opzicht voor de wind gaat kan er ineens zo’n bui komen overdrijven. Maar daarna waardeer je alles wat je NU hebt des te meer…

    Like

  2. Fijn dat het zonnetje er weer is. Ik kan het niet helpen. Maar ik begin te denken dat er werkelijk iets in MIJN hoofd gebeurt als ik zit te reageren op deze Nederlandse web-logs.
    Ik kwam net bij de web-log van Anton vandaan. Hij zit momenteel in een Malaysia Airlines vliegtuig, richting Kuala Lumpur en dan Sydney.
    Jij schrijft over het zonnetje. Anton komt naar Sydney waar de zon het de volgende paar dagen 30xc2xbaC gaat maken en door mijn hoofd gaat: Zoek de zon op. Dat is zo fijn. Want een beetje zonneschijn dat moet er zijn…………. ( Ja. Ja. Zo oud ben ik!! ) Ik bedoel er komt zo vaak een Nederlands liedje naar boven, ergens uit mijn geheugen, als ik aan het lezen ben. En dan blijft het een poosje plakken.

    Like

  3. Heel herkenbaar, Jon. Het is goed dat je het van je afschrijft en het lucht zeker op. Gelukkig vergeten wij snel de nare dingen, en onthouden vaak de leuke.
    Groetjes Sjoukje

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.