Je moet erg voorzichtig zijn als je over het voetpad langs de flat loopt. Er wil nog wel eens iets uit de lucht komen vallen, waartegen een opgestoken paraplu, die je natuurlijk net niet bij je hebt, goede diensten had kunnen bewijzen.
Het grappigst zijn de in allerlei kleurtjes in het gras belande knijpers. Soms met de was er nog aan. Voor de eigenaar iets minder plezierig als juist het smalle stukje gras door de grasmaaimachine onder handen wordt genomen en er van de pas gewassen boxer-short slechts wat gescheurde repen stof overblijven.
Je wordt minder vrolijk als de meeuwen na zich tegoed gedaan te hebben – aan de hen toegeworpen soms keurig verpakte boterhammen met beleg – jouw was of hoofd uitkiezen om er wat op achter te laten.
Echt oppassen wordt het als een van de bewoners een dagje geen zin heeft in de afwas en het servies met volle borden spagetti door de lucht zeilt. Het smaakte hem wellicht wat minder goed omdat het belangrijkste ingredixc3xabnt, de tomatensaus ontbrak. De gevulde pot was immers al naar beneden gevallen gelet op de scherven die tussen de rode smurrie op het pad lagen.
Het is vreemd als je in de krant je achternaam tegenkomt , maar als je bij verder lezen ook de voornaam herkent gaat er een schok door je heen.
In gedachten ga je terug in de tijd toen je nog een klein meisje was en de herinneringen aan de wekelijkse bezoekjes aan je oma en opa komen naar boven. Ouders van twee zoons en grootouders van vier kleinkinderen. Het was altijd een drukte van belang. Er werd gelachen en gepraat en de kinderen speelden in de tuin of op de zolder, die een beetje muffig rook en waar in oude sigarenkistjes de bollen lagen te drogen om als de tijd daarvoor aanbrak weer geplant te worden.
Dan wordt een van de zoons ernstig ziek. Hij komt te overlijden. Een enorme klap.
En zoals wel vaker voorkomt na zo’n verschrikkelijke gebeurtenis er ontstaat onenigheid binnen de achterbijvende familie. Contacten worden verbroken en niet meer hersteld. Er speelden geen vier kleinkinderen meer maar nog maar twee.
Vragen als Waarom komen ze niet meer? en Wat is er dan? werden niet beantwoord. Het waren immers grote mensen zaken.
En nu na zo’n lange tijd lees je in de krant dat xc3xa9xc3xa9n van de kleinkinderen er niet meer is en dat hij hield van witte en gele bloemen.
jonhoukes.com 