O, O, O, wat me nu toch is overkomen, nog nooit heb ik me zo schuldig gevoeld. Ik was vannacht niet zo lekker en als dat wel eens voorkomt, gelukkig heel zelden, maak ik het vrouwtje wakker om snel naar buiten te gaan.
Maar vannacht…. ze sliep zo vast door haar medicijnen dat ik haar niet wakker kreeg. En nu heb ik haar een heleboel werk bezorgd en ook nog aan het schrikken gemaakt. Want toen ze vanmorgen opstond en in de kamer kwam en daarna doorliep naar de keuken….Ze snifte al zo met haar neus, iets wat ik ook doe als ik vreemde luchtjes ruik. Tja en toen moest ze gaan poetsen en boenen. Overal, maar dan ook overal had ik bruine spetters en vieze klodders achtergelaten. Het vloerkleed hangt nu buiten te drogen samen met de bekleding van de bank. En ik?? Als jullie dit lezen heb ik mijn vaste plekje ingenomen en ben ik diep in slaap. En dat luchtje? Alle ramen en de balkondeuren staan open dus het zal vast wel naar buiten verdwijnen. Of het vrouwtje boos was? Nee, helemaal niet. Ze is juist extra lief al krijg ik nu geen lekkere koekjes. Wel nog veel meer knuffels dan anders.
jonhoukes.com 