Eigenlijk is mijn PC net een weekje te vroeg hersteld, het is namelijk erg verleidelijk om de dag met loggen door te brengen, maar eigenlijk heb ik het momenteel zo druk dat ik tijd te kort kom en daarom nu ook pas de tijd heb om snel even dit logje te maken.
Allerhande dringende zaken, die eigenlijk al te lang waren blijven liggen, moesten toch eerst afgehandeld worden.
Was vorige week al hectisch met naast een aantal afspraken het toch enigszins tegenvallende optreden van Jan Jaap van der Wal .
Ik vond zijn programma niet bepaald flitsend, eerder aan de trage kant en ook niet bepaald up-to-date. Eigenlijk nogal flauw.

Vervolgens een heel druk weekend, waar ik o.a. nog steeds een beetje een zwaar hoofd van heb overgehouden. Nieuwsgierig? Geduld!! Ik kan alleen zeggen dat ik heb geprobeerd mijn hersens te laten werken. Vandaar een voor mijn gevoel wel passend muziekje onder de afbeelding, waarvan ook de tekst behoorlijk aardig klopt. (klik op het rode hoofd)

En dan morgenavond alweer een uitje, want dan gaan we naar het afscheidsconcert van Chris Rea in de Heineken Music Hall. En ja daar wil ik en eigenlijk moet ik daar toch wel een beetje uitgerust voor zijn, anders houd ik het niet vol.

Voor nu een hele fijne avond.

Hoera, dankzij het vernuft van haar jongste zoon is de zo onmisbare PC weer tot leven gekomen.

Na een grote schoonmaakbeurt, waarbij de stofzuiger zijn buitengewoon goede diensten weer eens heeft kunnen bewijzen en een uitgebreide inspectie van alle op het oog nog in goede toestand verkerende onderdelen, werd ervoor gekozen het mogelijk ter ziele gegane orgaan de voeding door middel van een transplantatie te vervangen.

Tot geluk van de eigenaresse van de zieke en door haar reeds ten dode opgeschreven PC, bevond het zo inmisbare onderdeel zich in een reeds aan andere mankementen bezweken exemplaar van haar eveneens aanwezige oudste zoon en nog wel in de kofferbak van zijn voor haar flat geparkeerde auto. Het ter ziele gegane apparaat was daar op dat moment nog aanwezig, omdat het definitieve afscheidnemen door tijdbegrip van de eigenaar tot een later te bepalen tijdstip was uitgesteld.

Na het uitvoeren van de precisie-operatie en het inpluggen van de diverse kabels en kabeltjes was daar het moment suprxc3xa8me. Zou het inderdaad tot het gehoopte resultaat hebben geleid?

Bij de eerste voorzichtige aanraking met de aan- en uitknop was het zachte aanzwellende geluid van een zich opwarmende computer te horen. De ventilator draaide weer en er verscheen een lichtpuntje op het tot dat moment zo zwarte beeldscherm, even later gevolgd door de o zo vertrouwde aanvangsteksten en de zich met een sneltreinvaart vullende balkjes. Een ongetwijfeld tot ver in de omtrek hoorbaar gejuich steeg op vanuit de tijdens de operatie zo muisstil gebleven toeschouwers.

Het was gelukt: het wonder van een volledig herstel had zich voltrokken en ter afsluiting kon de kast worden gedicht, waarbij in het enthousiasme slechts xc3xa9xc3xa9n enkel te verwaarlozen schroefje over het hoofd werd gezien.

Ter viering en ter compensatie -er moest namelijk ook een gigantische teleurstelling verwerkt worden, maar daarover tezijnertijd meer- werd deze bijzondere dag afgesloten middels het laten aanrukken van een buitengewoon smaakvolle, van de Chinees op de hoek afkomstige, maaltijd, waarna de zoons huiswaarts keerden en de eigenaresse met veel plezier haar vertrouwde plekje aan de tafel weer kon innemen om haar indrukken aan het zo geduldige “papier” toe te vertrouwen en om haar trouwe lezers middels dit log op de hoogte te stellen van haar terugkeer in web-logland.