Categorie archief: Persoonlijk

Daar zijn we weer

Nog geen enkele keer in het bestaan van mijn web-log, vandaag is dat xc3xa9xc3xa9n jaar en twee dagen, ben ik zo lang weggebleven. Niet omdat ik geen zin had of omdat het me aan inspiratie ontbrak en ik was ook zeker niet op vakantie al had ik dat laatste natuurlijk best leuk gevonden. Nee, andere bezigheden slokten zoveel van mijn uurtjes op, dat de tijd die ik achter mijn pc doorbracht geheel en al in beslag werd genomen met het lezen en beantwoorden van mailtjes.

Tja en wat heb ik dan zoal gedaan die afgelopen weken:

Veel!!! Ben bezig met het volgen van een cursus, wat heel veel leeswerk met zich meebrengt. Help een vriendin bij het schrijven van een boek, waarbij behoorlijk wat denk- en praatwerk aan te pas komt. Er waren een aantal verjaardagen. De gedichtenclub kwam weer bijeen en daar "moest" nieuw materiaal voor worden aangeleverd. Het ziekenhuis mocht met een bezoekje vereerd worden. Op privxc3xa9gebied dienden zich een aantal zaken aan die de nodige aandacht vroegen. De bioscoop werd bezocht voor de films Lost City en Volver en ook de Haagsche Uitmarkt was een bezoekje meer dan waard.

De vrije tijd die overbleef? Die had ik nodig om weer bij te komen, want zonder de nodige rust op zijn tijd zou ik het niet vol houden. Dus lekker mijn hoofd leegmaken door te wandelen met Kaya, met het verven en bekleden van een bij het grootvuil gevonden pianokruk (er wachten nog twee stoelen voor eenzelfde behandeling) en iets minder gezellig mijn huisje bijgehouden.

En wat er de komende tijd op het programma staat? Vanavond alweer de bios, dit keer gaan we naar The Sentinel. Komende week een avondje uit eten met mijn lief. De week daarop collecteren voor de Nierstichting.(kijk ook even in de rechterkolom bij Dit is belangrijk en Vraag de niercheck aan) Maar in ieder geval proberen mijn web-log up-to-date te houden, zodat mijn trouwe lezers tenminste weer iets te lezen hebben.

En voor nu alvast een heel prettig weekend.

Ik zal je niet vergeten

Gisteravond, toen het vrouwtje een paar bevriende loggers een bezoekje bracht, merkte ik aan haar dat ze op de log van xc3xa9xc3xa9n van hen iets las wat haar verdrietig maakte. Ik kan altijd goed stemmingen aanvoelen en weet precies wat ik dan moet doen. Is ze vrolijk dan pak ik een speeltje in mijn bek, doe daar een beetje gek mee en ja hoor dan gaan we even spelen.  Nu legde ik alleen maar mijn kop op haar schoot en keek haar aan. Ze knuffelde me eens flink en met een schuin oog gericht op het computerkastje zag ik welk logje ze aan het lezen was en ik schrok. Het was het afscheidslogje van Lobbes. En ook al kende ik hem alleen maar van het kastje (wij lazen altijd elkaars logjes en gaven daar in onze hondentaal commentaar op), hij was wel mijn eerste logvriendje en ik zal hem niet vergeten.

Dag lieve Lobbes, lik en pootje van Kaya