Na een off-day met een hoofd vol stenen, waardoor er van alles mis ging (twee gebroken glazen en een omgevallen koffiemok met als gevolg een enorme vlek in m’n kleed) de zondag maar eens goed begonnen met croissantjes en een zachtgekookt ei. De dag werd nog beter om 11.45 met een lief telefoontje van de andere kant van de wereld (waar het nog wel erg vroeg was 5.45) en vervolgens met het luisteren naar een inspirerende CD. Het is jammer dat het weer niet meewerkt, een dagje strand zou er helemaal een topdag van gemaakt hebben. Maar ja, Kaya mag het strand niet op en voor haar is het per slot ook zondag, dus op naar het park. En die dag van gisteren?
Een kreet die je vaak hoort en ik geef toe, ik gebruik hem zelf ook regelmatig. Je kan tegenwoordig op zoveel manieren met elkaar communiceren, fluitje van een cent om je mobieltje te pakken en een smsje te versturen. Bellen gaat helemaal simpel. Druk op een paar knoppen en je hoort een stem aan de andere kant van de wereld of een lief muziekje als je gebeld wordt.
Toch is het allemaal niet zo vanzelfsprekend als de telefooncentrale, in het land van de ontvanger in dit geval Guyana (Zuid-Amerika) het nodig vindt om je te lange smsjes in te korten of de ontvanger tien exemplaren van hetzelfde smsje stuurt, omdat er kennelijk vanuit wordt gegaan dat die persoon aan geheugenverlies lijdt. Ook rijzen de kosten de pan uit als je bedenkt dat xc3xa9xc3xa9n minuutje bellen de beller een bedrag kost van 3 euro 87 en je belt zo 10 minuten om de laatste nieuwtjes uit te wisselen. Via de pc is dan een, weliswaar ook niet erg goedkope oplossing. Mailen? Kan, maar twee dagen erover doen of helemaal niet ontvangen: nee dus. Via het mailformulier? Werkt niet, ik ontvang niks. Blijft over via mijn web-log met een reactie onder xc3xa9xc3xa9n van de logjes. Super snel, en als je on-line bent ook meteen zichtbaar.
jonhoukes.com 