Sinds een kleine anderhalf jaar woon ik in een stadswijk, die wordt geplaagd door slopershamer en bijpassende nieuwbouw. Zo’n 16.000 woningen staan op de nominatie om over een periode van zo’n 20 jaar plaats te maken voor een totaal “nieuwe” wijk. De uniforme gebouwen met kleine flatjes, bewoond door minder draagkrachtigen moeten het veld ruimen voor een gevarieerder aanbod van woningen in alle prijsklassen om zodoende de wijk gemxc3xaaleerder te maken. Het bekende verhaal als het grote stedenbeleid ter sprake komt. De eerste grote verandering was de vernieuwing van het winkelcentrum. Groots van opzet, met een ruim winkelaanbod, een wekelijkse markt, restaurantjes enz. om in de toekomst het levende hart van de “nieuwe” wijk te kunnen vormen. Na een enthousiast begin zit er echter al behoorlijk de klad in. Veel winkels staan leeg met grote plakkaten <te huur> op de steeds smeriger wordende etalageruiten. Restaurants zijn gesloten of worden ter overname aangeboden en bijbehorende terrassen, die voor gezelligheid zouden moeten zorgen op de grote tussenpleinen zijn verdwenen. Natuurlijk er wordt van alles georganiseerd van braderiexc3xabn tot optredens van bekende artiesten om de schijn van bruisend centrum levend te houden. En ja de evenementen trekken inderdaad veel publiek. Gezellig een vrije middag doorbrengen met slenteren en kijken. Maar of dat de bedoeling is geweest?
Gisteren keek ik naar het eerste programma uit een serie van vijf getiteld Ontwerpprijs 2006 Uitgezonden door de AVRO. Wat schets mijn verbazing . Er is een prijs uitgeloofd onder jonge architecten om voor de prominente plek van de ooit befaamde bioscoop (na het inzakken van het bioscoopbezoek veranderde het gebouw tijdelijk in een superspeelgoedwinkel, die inmiddels alweer geruime tijd geleden naar het vernieuwde winkelcentrum is verhuisd) Euro Cinema een ontwerp te maken voor de huisvesting van jonge starters. Daar zou met het oog op de toekomst grote behoefte aan bestaan. Vanuit een rijdende auto werden beelden getoond van de lange rijen flats en in korte interviews spraken verschillende (zo te zien op dat moment weinige) bezoekers van het winkelcentrum de loftrompet af over de wijk en hoe blij ze wel niet waren met alle op stapel staande veranderingen. Tja, ik keek er naar met gemengde gevoelens en zal zeker de komende zaterdagen, waarin drie genomineerden uit 59 inzendingen hun plannen presenteren, volgen. Ben zeer benieuwd naar de uiteindelijke winnaar maar nog meer naar de realisatie van het uiteindelijk verkozen ontwerp, de ermee gepaardgaande kosten, wanneer het er staat te pronken en of een en ander inderdaad aan de zo hoog gespannen verwachtingen van de bedenkers van dit idee (om maar niet te spreken van de verwachtingen van de huidige bewoners van de wijk) zal voldoen.

Wil je weten waar deze “droomwijk” zich bevindt klik op deze link

En voor het TV-programma hier

De kogel is door de kerk. In 2010 wordt de flat waar ik woon gesloopt. Alle flatbewoners ontvingen van de woningbouw een drie kantjes tellende automatisch verwerkte brief, met daarin het vervelende nieuws, zoals het werd genoemd. Uiterlijk in 2009 dient iedereen te verhuizen. De reden: het gebouw zou niet meer voldoen aan de eisen die men tegenwoordig stelt aan het wonen. Men zou liever een goed gexc3xafsoleerde eengezinswoning betrekken met flinke tuin. Behoefte hebben aan meer comfort, zoals een centrale verwarming en mocht men toch de voorkeur geven aan een appartement dan is een lift toch zeker een absolute basisvoorziening omdat de trappenhuizen voor veel mensen een obstakel vormen.

Logica van de bovenste plank toch?

Het flatgebouw ziet er aan de buitenkant inderdaad niet nieuw uit, maar ook niet lelijk, omdat er enkele jaren geleden dubbele ramen zijn geplaatst en de gevel van een nieuwe pleisterlaag is voorzien. De woningen zijn niet groot, maar ja alleenstaanden hebben ook niet echt behoefte aan drie slaapkamers. Er is een balkonnetje met twee openslaande deuren. Zouden al die bewoners, waarvan het merendeel de leeftijd van 70 is gepasseerd (ik behoor met een klein groepje tot de jongere garde) graag een tuin willen onderhouden? Ze rijden met hun boodschappenwagentje of scootmobiel zo de lift in om hun dagelijkse boodschappen in te slaan in het winkelcentrum, dat op een steenworp afstand ligt. Weliswaar zijn niet alle woningen voorzien van centrale verwarming, want men stopte met de aanleg daarvan toen de plannen om te slopen in dit gedeelte van Den Haag werden bedacht. In totaal betreft het 168 flatjes, verdeelt over drie gebouwen, dus minimaal 336 mensen. Minimaal want er wonen ook een aantal echtparen op leeftijd. Natuurlijk wonen er ook heel wat bewoners afkomstig uit andere culturen, zoals tegenwoordig in een zogenoemde herstructureringswijk heel normaal is. Een aantal van hen kan zich prima uiten in de Nederlandse taal, doch het lezen van een brief van drie kantjes zal voor hen de nodige problemen opleveren.

Via mijn log zal ik jullie regelmatig op de hoogte houden van verdere ontwikkelingen.