Ik was van plan vandaag naar het haagsuitburo te gaan om kaartjes te halen voor een leuke voorstelling. Ik kreeg als bezitter van een uitpas namelijk als nieuwjaarspresentje een kortingbon toegestuurd -inwisselbaar in januari of februari- en samen met de pas geleden gekregen irischeque, tja daar moet je dan van profiteren.
.
Toen ik de cheque kreeg moest ik wel eerst eens kijken wat dat was, krijg ze namelijk niet elke dag, maar dat is de naam voor de vroegere vvv-bon.
Aangezien ik wilde kijken uit welke voorstellingen ik kon kiezen, heb ik zowat het grootste deel van de dag het internet afgestruind op zoek naar die voorstelling die ik niet zou willen missen. Nou dat zijn er heel wat alleen de meeste waren natuurlijk al lang en breed uitverkocht. Mijn lijstje met favorieten werd alsmaar kleiner temeer daar de theaterbon alleen geldig is voor de Haagsche regio. De weinige voorstellingen, waar nog wel plaatsen beschikbaar waren vallen helaas precies in de week van mijn uitje naar het ziekenhuis en dat lijkt me niet zo’n goed idee. Ga morgen alsnog maar even langs het uitburo en mocht het echt niet lukken: pech dan ga ik door naar een leuke winkel om mijn cheque te verzilveren.

wordt vervolgd

Tjonge het is niet erg om de kerstspullen op te ruimen, dat gaat een stuk sneller dan alles neerzetten. Alleen dat gesjouw met dozen uit de kelder naar boven en dan met de volle dozen weer naar beneden. Het wordt nog wat minder plezierig als je ziet dat er zich op al die nu kale plekken in de kamer zoveel stof heeft verzameld en het in feite betekent dat je gelijk met de grote schoonmaak kan beginnen. Maar goed in mijn miniflat hoef ik me maar even flink “kwaad” te maken en alles is weer blinkend. Zette onderwijl de ramen open voor wat frisse lucht -er scheen een heerlijk zonnetje naar binnen- en de geluidsknop helemaal open om het geluid van de stofzuiger te overstemmen. Bijkomend voordeel was dat ik de door merg en been piepende wielen van de karretjes, waarmee de verhuizende buren constant over de galerij heen en weer reden niet meer hoefde aan te horen.

Vervolgens tijdens het ommetje met Kaya wat verse bloemen gehaald voor op de eettafel en drie roze hyacinthjes, want die ruiken zo lekker, voor op mijn schoorsteenmanteltje. En zijn jullie benieuwd wat er onder andere uit mijn speakerboxjes kwam, dan even klikken op de helaas voor jullie reukloze bloemetjes, prima muziek om te poetsen. Volgens mij vonden mijn buren het wel leuk want ze bleven gezellig staan voor een praatje, toen ik mijn rode kerstplaid aan het uitkloppen was.
Kijk vooral niet naar de titel van het nummer, die was echt niet van toepassing, want als ik mezelf af en toe in een van mijn spiegels tegenkwam, zag ik een zeer verhit hoofd met een piekerig kapsel er bovenop.