Vandaag geen tijd voor bezoekjes aan medeloggers, want ik heb vanmiddag een vergadering. Het is eigenlijk meer een cursus met als thema Groepsvorming en altijd erg gezellig temeer daar de deelnemers elkaar onderdehand redelijk goed kennen en we als afsluiting altijd gezamenlijk (over groepsvorming gesproken) iets gaan drinken of eten in een leuk tentje in de buurt van de locatie waar een en ander wordt gehouden. Vanmorgen mijn thuisopdracht voltooid. De opdracht luidde: Geef in een paar symbolen/woorden aan welk beeld je hebt bij een nieuw te vormen woongroep voor ouderen, die hun intrek zullen nemen in een nieuwbouwcomplex en kies een naam die daarbij past
En dan is die PC met al zijn mogelijkheden toch wel erg handig. Beetje knippen en plakken en zie daar mijn interpretatie. Alles even uitprinten en we kunnen met een keurig stapeltje onder de arm richting vergaderzaal vertrekken.
Vrouwtje loopt een beetje te mopperen. Niet op mij hoor, maar op het weer. Ja er komen een heleboel druppels naar beneden. En water hoort (zo zijn wij het hier tenminste gewend) uit de kraan te komen voor in mijn drinkbak. Ik vind water ook lekker hoor, vooral als ik net gegeten heb dan wil ik die bak nog wel eens in xc3xa9xc3xa9n keer leeg lebberen. Zonder xc3xa9xc3xa9n druppeltje te morsen , want ik vertelde al eens dat ik een echte dame ben. Maar zoals het vandaag buiten is? Brrr, niet echt mijn favoriete weer. Ik heb namelijk net als het vrouwtje een kapsel, dat er niet uit ziet als we buiten door die druppels gelopen hebben. Mijn mooie glanzende lokken worden er dof van en ze gaan ook nog eens krullen en dan klitten ze aan elkaar. Geen pretje hoor, als er om ze weer netjes te maken met een kam doorheengegaan wordt. Tja als ik nu een Poedel had willen zijn, sprong ik een gat in de lucht: een gratis permanent, maar ik ben toch liever mezelf. En waarom het vrouwtje nu zo mopperde? Ze is haar kleine opvouwbare superpluutje kwijt en moet nu met zo’n groot zwaar geval in haar hand naar buiten. Ik heb ook geen idee waar dat kleine ding is gebleven, maar ik ga hem ook niet zoeken, want als ik nu netjes naast haar blijf lopen (meestal ga ik liever een beetje heen en weer rennen) pas ik er ook keurig onder en dan blijft mijn vacht tenminste enigszins in model. Oeps, ik ga me nu maar even heel snel onder de tafel verstoppen, want het vrouwtje heeft haar jas weer aangetrokken en ze heeft een of ander raar regenhoedje op haar hoofd gezet. Daar ga ik dus echt niet naast lopen en als ze zonder die grote plu naar buiten gaat, blijf ik dus lekker thuis. Poot van Kaya.