Vandaag een wel heel bijzonder dieren-orakelkaartje getrokken de kikker met de volgende beschrijving erbij:

De kikker (losgann)

De kikker staat symbool voor gevoeligheid, medicijnen, verborgen schoonheid en kracht.
Losgann verbindt de elementen water en aarde en is met zijn gekwaak en gespring een bron van pret, vreugde en heling. Hij brengt je naar de heilige bron waarin je je kunt verfrissen en vernieuwen.
Als koudbloedige, die deels op het land en deels in het water leeft, heeft de kikker een ongelooflijk gevoelige huid, die volgens Sjamanen magisch was. Als gezel van de regengeesten kan de kikker je helpen gevoeliger te worden voor anderen en via je hele lichaam en aura klank voort te brengen. Niets is wat het lijkt en het leven is leuker dan oorspronkelijk gedacht.
Schoonheid en kracht zijn verborgen in heel de natuur en als je jezelf openstelt, kun je de verbintenis voelen met de godin, met het water en de aarde.
Zoek de schoonheid en de magie achter de verschijnselen.

Als je op het plaatje klikt kom je op een bijzondere site en ter info ik had nog nooit van een dieren-orakelkaartje gehoord tot vandaag.

Moe maar voldaan lagen we allebei languit op de bank uit te rusten van een heerlijke tussen-de-middag.

Het mag namelijk weer met je hond op het Kijkduin strand. Op 1 oktober begint voor ons het seizoen van uitwaaien en mogen we de achter ons liggende verboden-voor-honden periode uitzwaaien .

Om er te komen moeten we wel eerst met de bus en dat betekent voor Kaya dat het feest gaat beginnen. Voor een plaatsje lopen we meestal door naar achteren. Vandaag kostte het bereiken van de achterbank wat meer moeite omdat de weg werd versperd door een wat al te enthousiaste Rottweiler, die de betekenis van het woord nee niet zo goed kende.

Toch onze favoriete plek bereikt waar Kaya voor de deuren plaats neemt, met haar rug tegen de wielkast om zodra we de goede halte hebben bereikt op te springen en netjes wacht om mij de gelegenheid te geven op te staan en haar voor te gaan bij het uitstappen.

Welopgevoed, maar wat wil je ook ik heb behoorlijk wat ervaring opgedaan bij mijn zoons, hoewel zij lange tijd hebben gedacht dat nee toch ook wel ja kon betekenen.

Op het strand heeft ze heerlijk lopen rennen, kuilen gegraven en spelletjes gedaan met andere viervoeters zoals het ophalen van de door hun tweevoeter-bazen weggeworpen tennisballen. Er dan hard mee wegholt en neerploft met de bal voor zich in het zand, zo van : Kom op dan! kom halen dan! als je durft!

Vrolijk kwispelend liep ze later naast me mee de schuinoplopende helling op. Zij met een natte buik en poten van het pootje baden vol met vastgeplakte zandkorrels, ik met een dito achterwerk, omdat ik weer zo nodig in het zand moest gaan zitten.

Bijkomend op het stenen muurtje bij het alles-en-nog-wat kraampje zeer tegen mijn principes ik doe het namelijk nooit, als ik dat wel zou doen was ik zo door mijn buidel met euro’s heen, een heerlijke ouderwetse puntzak patat met mayo naar binnen gewerkt en met een ditmaal lege bus naar huis gereden.