Omdat ik momenteel behoorlijk veel last heb van mijn epilepsie, doe ik het een beetje rustig aan. Word ik van die aanvallen al moe, door de weersomslag van koud naar warm en andersom slaap ik ook slecht en die uurtjes moeten overdag toch echt worden ingehaald. Tussendoor maar een beetje op de pc aan het rommelen, muziekje luisteren en wandelingetjes maken met Kaya. Zij heeft na haar medicijnkuur momenteel gelukkig geen last meer van haar poten. Volgens de dierenarts is het geen HD maar artrose en ja ook honden kunnen daar last van hebben. Ze rent in ieder geval weer vrolijk rond en eet weer als vanouds.
Languit op het grasveld voor de flat, af en toe een beetje rollen en ondertussen pa en moe duif eens goed in de gaten houden als ze om de beurt van ons balkonnetje naar beneden vliegen en tussen de grassprietjes en de madeliefjes voer voor hun kindertjes verzamelen.
Ja de hele dag door, want die beestjes kunnen eten… daar ben ik niks bij hoor. Op een gegeven moment bleven ze allebei in het gras zitten. Lagen die kleintjes natuurlijk weer te slapen en daar houd ik nou ook zo van na zo’n poosje buiten gespeeld te hebben.
Vrouwtje gauw weer een foto gemaakt, zoals je ziet. Ik snap echt niet hoe ze ooit in die eierdopjes hebben gepast.
jonhoukes.com 