Kreeg nog niet zo lang geleden de CD Broken China van Rick Wright (ex Pink Floyd).Mooie muziek en omdat ik graag een muziekje  wil laten horen, toch eens op het net gaan zoeken naar iets van Rick Wright, dat ik rechtstreeks op mijn log zou kunnen  plaatsen.

Weliswaar niet een stukje van de genoemde CD maar wel iets anders gevonden en zoals het vaak gaat als ik iets hoor of zie, bracht de titel van het te beluisteren Pianostuk:  Zabryskie Point een aantal herinneringen naar boven:

Ga ik nu graag naar de bios, in mijn tienertijd deed ik dat ook al. Samen met een vriendin heel wat uurtjes in de bioscoop doorgebracht en er ook heel wat zakgeld (al kostte een bioscoopje toendertijd in verhouding heel weinig) aan uitgegeven. Nu vonden mijn ouders dat prima (beter in de bios, dan op straat zwalken, zo werd er gezegd), maar dat betekende niet dat ik naar alle films mocht (ook al was er een leeftijdskeuring)  en zeker niet naar iedere bioscoop (want in die buurt liep je niet als jong meisje). Maar ja als nu net die films waar veel over te doen is of waar je favoriete acteurs in meespeelden in een verboden bioscoop draaiden, wat doe je dan? Je gaat toch.

Zo was indertijd de film  Zabryskie Point   ook xc3xa9xc3xa9n van de films waar een "net" meisje niet naar toe ging.

Zal toch eens zien of ik hem ergens te pakken kan krijgen, ben toch wel benieuwd of het echt zo’n verderfelijke film was. Aan de muziek van oa. Pink Floyd kan het niet gelegen hebben, want die vind ik nog steeds goed.

Weer een heerlijk rustig dagje achter de rug. Eerst een beetje uitgeslapen, want ook al liep de wekker al om half zes af, ik hoefde er nog lang niet uit. Het was gisteren namelijk een latertje geworden door het bioscoopbezoek. Zoals al aangekondigd zijn we naar The Sentinel geweest. Een snelle film met goede hoofdrollen van Kiefer Sutherland en Michael Douglas en met wat tegenvallend spel van de dames en dan met name van Kim Basinger. Maar al met al toch zeker de moeite waard.

Op de dagelijkse ochtendwandeling met Kaya lekker verse broodjes en een ons oude kaas gekocht en met een kop koffie achter de pc plaats genomen om tijdens mijn ontbijt, tevens lunch een beetje rond te loggen en bij te lezen. Nog niet mijn hele lijstje met medeloggers bezocht, want na zo’n tijd valt er toch echt heel wat in te halen. Maar geduld, ik kom heus bij iedereen langs.

En dan is er tot besluit, het is tenslotte vrijdag, als vanouds weer een muziekje te beluisteren om het weekend in te luiden. Een lekker relaí nummer, wel met een boodschap:

Why can’t we live together (even klikken)

Niet in de uitvoering van Sade. Het klinkt gewoon goed en wie weet wie de zanger is mag het zeggen. Nogmaals een fijn weekend, het is nu tenminste echt begonnen.