Doe het nog steeds een beetje rustig aan, want het was gisteren weer een vermoeiend middagje in het ziekenhuis, hoewel ik een groot gedeelte van de tijd liggend in de scan heb doorgebracht. Beetje bibberig van de kou, ondanks het op de verwarming voorverwarmde dekentje en behoorlijk wee in de maag van het gedronken contrastmiddel. Zelfs van de in mijn arm druppelende contrastvloeistof kreeg ik maar eventjes het ermee gepaardgaande “warme” gevoel. Het is een vreemde gewaarwording, want voor hen die er niet bekend mee zijn, je voelt als het ware je bloed in sneltreinvaart door je aderen stromen.
Op de uitslag zal ik nog even moeten wachten, althans daar reken ik (krijg liever geen telefoontje om eerder langs te komen) want in het nieuwe jaar mag ik namelijk eerst nog een keertje gezellig komen logeren. Ze kunnen daar echt geen jaartje zonder me, maar goed ik ben er zo onderdehand wel aan gewend en ik heb nog even de tijd om alles goed voor te bereiden.

wordt vervolgd

Nu even iets anders, heb gisteravond nog even de lijst van de Top 2000 doorgenomen en wat is dit toch een prachtig nummer. Het staat op 58 en is van
R.E.M. (luisteren? dan even klikken op de foto)

When the day is long and the night, the night is yours alone,
When you’re sure you’ve had enough of this life, well hang on
Don’t let yourself go, everybody cries and everybody hurts sometimes

Sometimes everything is wrong. now it’s time to sing along
When your day is night alone, (hold on, hold on)
If you feel like letting go, (hold on)
When you think you’ve had too much of this life, well hang on

‘cause everybody hurts. take comfort in your friends
Everybody hurts. don’t throw your hand. oh, no. don’t throw your hand
If you feel like you’re alone, no, no, no, you are not alone

If you’re on your own in this life, the days and nights are long,
When you think you’ve had too much of this life to hang on

Well, everybody hurts sometimes,
Everybody cries. and everybody hurts sometimes
And everybody hurts sometimes. so, hold on, hold on
Hold on, hold on, hold on, hold on, hold on, hold on
Everybody hurts. you are not alone

De kerstdagen zijn bijna voorbij en het is al laat, maar dit logje gaat over mijn belevenissen tijdens de afgelopen dagen en die wilde ik toch nog even aan het “papier” toevertrouwen.

Na een wat mindere kerstavond, waarom zenden ze dan ook zo’n programma als All you need is love Kerstspecial 2005 uit en waarom kijk ik er dan naar. Tja er zitten een hoop mooie momenten in en je kan er heerlijk je tranen bij laten vloeien. Ik kan wel zeggen dat dat er behoorlijk veel waren ook toen het programma allang was afgelopen (soms is het moeilijk om te stoppen en ik had het echt even moeilijk) met als gevolg een slechte nacht en opstaan met een paar ogen, die zonder stokjes maar moeilijk open te houden waren en dat met een geweldige dag voor de boeg.

’s Avonds een etentje met mijn dierbaren, waarvoor ik toch wel een gedeelte van de middag in mijn keukentje moest doorbrengen. En voor hen die graag willen weten wat er op de feestelijke gedekte en van kaarsen voorziene tafel verscheen. Geen wild en ook geen gourmet-stel of grilplaat, alhoewel er wel diverse schaaltjes met sausjes stonden. Zure room met knoflook en kruiden, guacamole en salsa-dip om de tortilla’s in te dopen, die absoluut niet mochten ontbreken bij de avocado’s gevuld met pittige garnalen of bij de burrito’s, gevuld met kip en chilibeans en die in de oven waren voorzien van een laagje gesmolten kaas. Met sla en rijst erbij, heerlijk. Daarna had iedereen gelukkig ook nog een plekje over voor het toetje: ijs met verse tropische vruchten geweekt in rum met kokos.

Als ik er nu niet een kilootje bij heb gekregen dan weet ik het niet meer, want ’s morgens was ik al verrast met een wel zeer bijzonder ontbijt:

Pepperpot

Een typisch Amerindian vleesgerecht uit Guyana (het enige Engelstalige land van Zuid-Amerika), waar het traditiegetrouw op kerstochtend wordt gegeten. Het is behoorlijk spicy, wordt warm opgediend en geserveerd met vers gebakken Cassave- of wittebrood . Onder de afbeelding is een recept te vinden, maar of het net zo lekker smaakt als de pepperpot, die was bereid volgens een aloud familierecept kan ik niet beloven.Ik weet wel dat ik ervan genoten heb net als van de jeugdherinneringen die mij onder het smullen werden verteld.

En in het Arawaks , de taal van de voorouders van de kok luidt de kerst- en nieuwjaarswens als volgt: Aba satho niw jari da’wisida bon

Update 8 uur 10
Vergeet ik toch helemaal om 2e kerstdag te vermelden, maar dat kwam vast door de enorme afwas, de draaiende wasmachine, het wandelen met Kaya in het zonnetje en in een hagelbui, beetje luieren, beetje loggen, weer lekker eten (ik had natuurlijk weer veel te veel gemaakt), filmpje kijken en te laat naar bed vanwege het bovenstaande stukje, waar ik natuurlijk een foto bij moest zoeken. T’is nu nog wel erg donker, ga dus nog lekker een poosje slapen.