Bij de post van vandaag de brochure met de stand van zaken omtrent de sloop en nieuwbouw in de wijk.
Er stond ook een berichtje in over de inventarisatie van opvallende bomen, waaronder de door rupsen zo geliefde Linden bij mij in de straat en de wens om ook na de herstructurering het groene uiterlijk van de wijk te behouden.

Het is inderdaad een groene wijk met Iepen, Kastanjes en Treurwilgen, waarvan de laatsten met hun imposante lange, naar geel kleurende takken zacht wiegend in het herfstzonnetje het water van de singels beroeren.

Maar er is meer groen.
Diverse bewoners van de begane grond etage hebben het smalle strookje gras voor de kelderramen beplant met alledaagse, maar ook met meer uitheemse bloemdragers.

Een uit xc3xa9xc3xa9n van de voormalige rijksdelen afkomstige, in zijn jonge jaren als agrarixc3xabr werkzaam geweest zijnde buurman liet mij onlangs zijn oogst aardappels zien : twee emmers vol. Trots wees hij ook op de in dichte trossen groeiende toen nog groene tomaten.

Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik naar de naam van de prachtige grootbladige planten met enorme witte kelkvormige bloemen die er ook stonden.
Hij begon te lachen, knipoogde en zei:

“Dat is een heel bijzondere plant. Ik heb de zaden gekregen van een kennis uit India, als de bloemen zijn uitgebloeid kan ik de zaden oogsten. Ze bevatten een stof die net zoveel plezier kan geven als …” .

En met zijn hand wees hij naar het lege tuintje van de al wat oudere buurvrouw verderop. Daar hadden tot voor kort een aantal flink opgeschoten fijnbladige bloeiers gestaan, die door haar onmiddellijk waren gerooid en met de groenophalers waren meegegeven, toen ze er onder grote hilariteit op was gewezen, dat de planten, gegroeid uit verkregen zaadjes behoorden tot de – tot dat moment voor haar onbekende – soort Cannabis Sativa .

Voorafgaand aan onze middagwandeling hebben Kaya en ik even meegedaan met de warming-up op het plein. Heupen wiegend en armen zwaaiend in de lucht, nou ja xc3xa9xc3xa9n arm, met de andere moest ik Kaya een beetje in bedwang houden, stonden we meedeinend op de muziek tussen het in grote getalen toegestroomde publiek, zie je het voor je?

Er is namelijk weer eens een koopzondagfeestje . Niet alleen zijn de circusdagen in volle hevigheid losgebarsten. Als super-attractie is voor vanmiddag Wolter Kroes gecontracteerd.

Het ziet werkelijk zwart van de mensen. Rare uitdrukking eigenlijk zwart kunnen we misschien beter veranderen in kleurrijk trappen we tenminste niemand op de zere tenen.

Uit de luidsprekers galmt met overbekende meezingers zijn stem over het plein. Vlak naast het podium staat gelukkig een suikerspinnenkraampje, kan hij voordat hij huiswaarts gaat nog even zijn keel verzachten, want daar zal hij, kan haast niet anders om boven het meezingende publiek uit te komen , aan het eind van zijn optreden weleens behoorlijk veel last van kunnen hebben.