Sinds ik heb ontdekt, dat er op mijn balkonnetje een duif zit te broeden, kijk ik elke ochtend,  met mijn fototoestel in de aanslag, hoe het ervoor staat. Moeder duif zat nog keurig op het nest en is er nu aan gewend, dat de deur de hele dag openstaat en zelfs als Kaya heel voorzichtig haar neus om de hoek steekt, blijft ze rustig zitten. Zo ook vanmorgen, maar toen gebeurde er iets wonderlijks moederduif

schuifelde een beetje opzij en keek me aan alsof ze zeggen wilde kijk eens goed en hoera daar lagen twee wriemelende en piepende gele donsjes naast de in stukken gebroken eierschalen. Gauw een paar foto’s gemaakt ze zijn weliswaar nog piepjes en moeilijk te zien, maar toch….

wordt vervolgd.