Zoals met de meeste flatgebouwen het geval is wordt ook het gebouw waarin mijn flatje zich bevindt bewoond door een zeer gevarieerd gezelschap.

Veel ouderen, waarvan sommigen hier al jaren wonen hebben heel wat veranderingen binnen de wijk meegemaakt en ook binnen het gebouw heel wat problemen doorstaan. Afgetapte waterleidingen en bewoonde kelders wat voor behoorlijk wat overlast heeft gezorgd maar wat geresulteerd heeft in beter afsluitbare portieken, keldertoegangen en dichtgetimmerde kelders en een speciale toegangssleutel voor de lift, waarvan iedere bewoner slechts xc3xa9xc3xa9n exemplaar krijgt uitgereikt. Mocht men de sleutel verliezen kan men slechts een nieuwe kopen bij inlevering van een politierapport en door betaling van 50 euro.

In het jaar dat ik hier nu woon zijn er ook al een aantal verhuizingen geweest. Exc3xa9n van de opmerkelijkste was wel die van de verbouwer.

Op een zondagochtend werd van het balkon op de bovenste verdieping de hele huisraad naar beneden gegooid.
Een bankstel, vloerbedekking, keukenapparatuur in de vorm van afzuigkappen, enorme platen spaanplaat en een flink aantal stalen onderstellen. Hieraan voorafgaand hadden een ontelbaar aantal zakken gevuld met aarde, die beneden werden geleegd en met kruiwagens waren afgevoerd al dezelfde route gevolgd.

Er werd een hennepkwekerij ontmanteld.

Hoe de bewoner op een oppervlak van nog geen 45 m2 heeft kunnen wonen met zoveel huisraad temidden van wat een enorme hoveelheid aan planten moet zijn geweest is tot op heden voor mij een groot raadsel.