Er zijn van die dagen dat het niet zo wil en alles tegen lijkt te zitten. De PC is al drie keer vastgelopen en natuurlijk is het logje waar je net mee bezig was verdwenen. De foto die je erbij wilde zetten moest aangepast en dat lukt je op de een of andere manier ook al niet. Dan maar lekker met Kaya naar buiten het is tenslotte prachtig weer. En zowaar als je terugkomt is de muziek waar je al tijden op zit te wachten gedownload. Je zet het geluid lekker hard en gaat in de keuken het eten voor vanavond klaarmaken. Mmmm lekker gekookte mosselen met de sausjes die nog over zijn van de gourmet-maaltijd met mijn zoons (we hadden iets te vieren, vandaar). En er is ook nog een stokbroodje over om af te bakken. Als alles op is en je met een kopje koffie voor je zit, toch maar gauw even een logje maken en dan languit op de bank met straks “Waking the dead” op BBC 1. Goh is die zondag toch alweer bijna voorbij.
Je moet erg voorzichtig zijn als je over het voetpad langs de flat loopt. Er wil nog wel eens iets uit de lucht komen vallen, waartegen een opgestoken paraplu, die je natuurlijk net niet bij je hebt, goede diensten had kunnen bewijzen.
Het grappigst zijn de in allerlei kleurtjes in het gras belande knijpers. Soms met de was er nog aan. Voor de eigenaar iets minder plezierig als juist het smalle stukje gras door de grasmaaimachine onder handen wordt genomen en er van de pas gewassen boxer-short slechts wat gescheurde repen stof overblijven.
Je wordt minder vrolijk als de meeuwen na zich tegoed gedaan te hebben – aan de hen toegeworpen soms keurig verpakte boterhammen met beleg – jouw was of hoofd uitkiezen om er wat op achter te laten.
Echt oppassen wordt het als een van de bewoners een dagje geen zin heeft in de afwas en het servies met volle borden spagetti door de lucht zeilt. Het smaakte hem wellicht wat minder goed omdat het belangrijkste ingredixc3xabnt, de tomatensaus ontbrak. De gevulde pot was immers al naar beneden gevallen gelet op de scherven die tussen de rode smurrie op het pad lagen.
jonhoukes.com 