De regen stroomt met bakken naar beneden en door de wind vormen de druppels allerlei patronen op de ramen die daardoor het effect krijgen van matglas. Toch is te zien hoe de bomen heen en weer zwaaien en hoe de wind met geweld de bladeren afrukt om ze in een bonte verzameling op het trottoir achter te laten. De weinige mensen die langs lopen verbergen zich tussen opstaande kragen en onder moeilijk in bedwang te houden paraplu’s, voorzichtig hun voeten neerzettend om niet uit te glijden in de glibberige massa. In de enorme plassen op het dak van de tegenoverliggende winkels weerspiegelen zich tussen de rokende afvoeren van de airco’s de erboven gelegen woningen. Balkonnetjes voorzien van schotelantennes, een aantal met een verzameling huisvuilzakken van minstens een week. Posters voor de ramen van al dan niet bewoonde huizen geven aan dat ze te koop staan. Sommige verkleurd en met een losgelaten omkrullende hoek van het lange hangen. Door de ruiten zichtbare gordijnen of lamellen vormen een afspiegeling van de bewoners. Grauw en slordig, of juist schoon en keurig opgehangen aan de kozijnen. Een vrachtwagen is zojuist met piepende signalen en knipperende lichten achteruit het pad op gereden en gestopt bij een van de winkels om zijn inhoud af te leveren. Het geluid van de metalen wielen van het met plastic bedekte en met kleding volhangende rek is duidelijk hoorbaar.