Een geweldige film, fraai in beeld gebracht met een goed verhaal over een aantal mensen van verschillende rassen die in een tijdsbestek van twee dagen worden gevolgd en waarbij hun onderlinge ontmoetingen en de daaruit voorvloeiende omstandigheden worden uitgediept.
Een film waarbij je heen en weer geslingerd wordt in je emoties. Boos om de racistische vooroordelen van de uit verschillende culturen afkomstige personages ten opzichte van elkaar. Geschokt door de gebeurtenissen die er het gevolg van zijn. Geraakt in je hart als de zaken anders liggen dan je op het eerste gezicht dacht. Vertederd bij het zien van bepaalde scenes. Vrolijk van de grappen en grollen, hoewel ze niet altijd als zodanig bedoeld zijn. Meegesleept door de begeleidende muziek.
Om uit te zoeken waar en hoe laat de film van je keuze draait is vandaag de dag een fluitje van een cent. Even googelen, paar keer klikken en zelfs de trailer rolt van het schermpje. Dan even bellen wat toetsjes indrukken en de kaartjes liggen keurig een halfuur voor aanvang voor je klaar. Vanavond geen TV, geen muziekje draaien of achter mijn PC maar naar Crash (bekijk de trailer dus even aanklikken).
Er zijn meerdere redenen voor mij om deze film te willen zien : Als eerste het thema dat in de film aan de orde komt de problemen rondom de rassenconflicten in Amerika en als tweede de plaats waar een en ander zich afspeelt Los Angeles, een miljoenenstad. Ik ben er een aantal keren op familiebezoek geweest en het is een intrigerende stad. Zoveel culturen en nationaliteiten. De afstanden zijn enorm en de auto het enige aangewezen vervoermiddel. Als je s’avonds op de heuvels in Hollywood staat, uitkijkt over de stad en al die lichtjes ziet branden, adembenemend mooi. Bij daglicht de stad doorkruisen een belevenis op zich, alsof je om de zoveel kilometer een ander land binnenrijdt.
Helaas zal het er voorlopig niet van komen deze stad en mijn zeer internationaal samengestelde familie te bezoeken. Een klein beetje proeven van de sfeer samen met een mede wereldburger – zo beschouwen wij onszelf, toevallig op dezelfde plek op aarde beland – wel.