Vanmorgen moesten we vroeg uit de veren want om 10.00 uur (en ja dat is vroeg, zeker als de klok net een uur vooruit gezet is) werden we verwacht voor de screening van een film die vanaf juni gaat draaien in het Omniversum in Den Haag. Wired to win, surviving the Tour de France (klik voor de site, met heel veel info, op de afbeelding) Gedurende drie weken Tour de France worden de inspanningen en prestaties van twee wielrenners nauwgezet gevolgd met zeer spectaculaire beelden van de renners tijdens meerdere etappes, waaronder die in de Alpen en de Pyreneexc3xabn. Echter ook als je geen liefhebber bent van de wielersport is de film zeer de moeite waard. Het interessante is namelijk dat de beelden meermalen overlopen in computeranimaties, die een kijkje geven in de werking van het brein en de relatie tussen brein en lichaam. Om prestaties te kunnen leveren vragen de beide topsporters het uiterste van hun lichaam maar ook een extra krachtsinspanning van hun hersenen. In beeld wordt gebracht hoe ze, ondanks tegenslagen, als ongelukken, pijn en vermoeidheid, hun emoties beheersen en gemotiveerd blijven om hun doel te bereiken: de finish in Parijs. Ik heb ademloos gekeken, gehuiverd en met groeiende bewondering meegeleefd. Te meer daar ik als epilepsie patixc3xabnte als geen ander weet hoe belangrijk het goed functioneren van je bovenkamer is. Om dat foutje van mijn hersenen in bedwang te houden en een aanval te voorkomen, moet ik medicijnen slikken. Doe ik dat niet dan verlies ik de controle over mijn lichaam en geest. Weliswaar tijdelijk, maar toch…..