Handen

Het is nu alweer poosje geleden dat de zuster van mijn oma overleed. In de media werd er uitgebreid aandacht aan besteed, zoals de laatste jaren ook haar verjaardag een hot item was. Ze was dan ook zeer bijzonder, want als je de leeftijd van 115 jaar hebt gehaald en daarmede ’s werelds oudste bent geworden, staan de TV-ploegen en journalisten in de rij.

De laatste keer dat ik haar via de telefoon sprak, hebben we nog uitgebreid gesproken over heel vroeger, toen mijn moeder een klein meisje was en ze vertelde weer het verhaal van het jurkje dat ze voor mijn moeder had gemaakt en hoe trots mijn moeder er op was en het persé aan wilde als ze met haar tante de eendjes ging voeren in het Westbroekpark.

De vele keren dat ze op TV verscheen, maar ook tijdens persoonlijke bezoekjes, werden mijn ogen altijd weer getrokken naar haar handen. De bewegingen die ze maakte hoe ze met haar duimen zat te draaien. Het was iets wat mijn moeder, helaas alweer drie geleden overleden ook altijd deed.

Het was iets wat niet alleen mij was opgevallen, maar ook bij mijn zoons regelmatig de uitspraak ontlokte: “Hoe is het mogelijk mam, die handen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.