De Taptoe II

Ik kom nog even terug op de log van gisteren over de Taptoe

Door het losbarstende onweer werd het programma van de langs marcherende muziekkorpsen, wat natuurlijk erg sneu voor hen was, afgelast.

De voor die avond geplande echte Taptoe kon wel doorgang vinden.

Ik moet zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk was toen de verschillende korpsen met hun door meerdere schijnwerpers belichte instrumenten en gekleed in hun schitterende uniformen stonden opgesteld temidden van de aan het eind van de middag opgebouwde en nu zeer volle tribunes.

Te meer daar aan het slot van het programma de klanken van “The last post” en “Het Wilhelmus” weerklonken, waarna een donderend applaus losbarstte.

Volgend jaar ga ik de dag maar elders doorbrengen om aan het begin van de avond naar mijn flatje terug te keren om zodoende wederom getuige te kunnen zijn van de door merg en been gaande afsluiting van dit schouwspel.

De Taptoe

Het wordt een drukke dag voor het op een steenworp afstand gelegen winkelcentrum.

De sinds een aantal jaren georganiseerde Taptoe, vindt vandaag weer plaats op het grote plein, waar ook een keer per week de markt wordt gehouden.

Vanmorgen in alle vroegte gewekt door het zware geluid van passerende vrachtwagens, die begeleid door kreten als: “Nee, niet zo!! en “Ja, dat moet daar!!” of “Let nou eens op!!” werden uitgeladen.

De opbouw van het podium en het plaatsen van zo’n 200 stoeltjes was begonnen.

De hele dag marcheren er diverse muziekkorpsen van links naar rechts en andersom en
ook op het podium wordt door diverse korpsen het beste beentje voorgezet.

Een kakofonie geproduceerd door fluitisten, trommelaars, trompetters en wat er nog meer aan muzikanten deelneemt , komt van alle kanten door de geopende – het is immers nog steeds mooi weer, helaas zou ik zeggen vandaag – ramen naar binnen.

Van de vorige keer herinner ik me dat s’avonds om twaalf uur de rust weer enigszins was weergekeerd. Alle kijkers, luisteraars, toezicht houdende agenten om de orde te handhaven en het rondwandelende publiek voor al te enthousiaste zakkenrollers in spé te waarschuwen zijn dan weer huiswaarts gekeerd.

Gelukkig morgen geen koopzondag.

update: 15.00 uur

Net even met Kaya gaan kijken, kon er niet onderuit, mijn hond houdt erg van veel mensen bij elkaar en onbegrijpelijk ook van harde muziek. Vooral in de maat meelopen valt in de smaak gelet op haar kwispelende staart.

We kwamen drie podia tegen en hoorden door elkaar heen vertolkingen van :
Nu zijt wellekomen… (weet niet of spelling klopt) en ja dit is een kerstlied tot
I can’t get no satisfaction van de Rolling Stones.

Tegelijkertijd gaf een drumband nog een staaltje van oorverdovend tromgeroffel ten beste.

Ik hield het minder lang vol dan Kaya, die er geen genoeg van leek te krijgen.
En ik moet nog een keer want ik moet nog naar de supermarkt. Werd door mijn log ( werkt nu al verslavend) te veel in beslag genomen.

update: 15.30uur

De weergoden doen ook mee:
Een onheilspellend donkere lucht, felle bliksemschichten en enorme donderklappen.
Nog even en het geroffel van de nu elk moment los barstende tropische regenbui zal zich bij de geluiden voegen.

Jon's fotoblog, exposities en meer…