De eerste keer dat ik de film zag was toch zo’n vijfentwintig jaar geleden. Ook bij het zien van de redux van deze film, kan ik er maar één ding over zeggen: indrukwekkend . Er kwamen allerlei beelden en herinneringen aan mijn jeugd bovendrijven. Gevoelens van ongeloof, afschuw en onmacht die me overvielen toen ik als twaalf-dertienjarige in een tijdschrift foto’s tegenkwam van de verschrikkingen van de Vietnamoorlog. Verder bladerde en stuitte op de vele pasfoto’s van de die maand gesneuvelde militairen, jongens van zeventien, achttien jaar. Veel meer dan welk verhaal over welke oorlog dan ook bepaalden die foto’s mijn denkwijze ten aanzien van de waanzin ervan. Het kan niet, het mag niet en toch komen er iedere keer weer mensen op het onzinnige idee dat oorlogvoeren een oplossing is om conflicten te beslechten. Denken zelfs het te kunnen rechtvaardigen om wat voor reden dan ook.
Apocalypse now zou voor hen verplichte kost moeten zijn -en dan niet één keer kijken, nee minstens een week lang aan één stuk door.
De laatste woorden van de stervende Kolonel Kurtz (gespeeld door Marlon Brando)spreken voor zich : The horror…. the horror .

Wat dat vrouwtje nu weer voor muziek op heeft staan, hoor ik de hele tijd mijn naam roepen, maar verder is er niets van te verstaan. Engels, ja dat versta ik wel, hoor ik hier in huis heel regelmatig, maar Russisch…..

Het is wel een gezellig reggae muziekje (als je wilt luisteren even op het plaatje klikken) en de titel ervan is héééél mooi Kaya .
Weet je eigenlijk wel wat dat betekent?
“Kaya,” a street appellation for good ganja, although kaya is actually a native herb that is used by bush doctors for healing.
Nou vraag ik je.

Ik houd van plantjes, tuurlijk,
ik ben een hond dus mag er graag aan snuffelen.
Al loop ik deze plantjes toch liever voorbij als ik ze weer eens in een van de tuintjes zie staan.
En dat aparte luchtje… als er van die brandende sigaretjes van zijn gemaakt, ja dat ruik ik ook regelmatig als ik met de lift naar buiten ga.
Ik heb zulke planten zelfs ook wel eens door de lucht zien vliegen, vrouwtje heeft daar nog eens een logje over geschreven de ontruiming .
Maar zelf high worden? Ik verkeer graag in hoger sferen: in dromenland wel te verstaan. Ach ik zeg maar zo, ik zeg maar niets. Ik denk er het mijne van, after all What’s in a name. Poot en knuffel van Kaya.