Categorie archief: Tussen sloop en nieuwbouw

Bezoekers

Gisterochtend om een uur of half twaalf kwam mijn zoon langs met een stapel was. Vaste prik sinds hij op zichzelf woont en zonder wasmachine zit.
Hij dook achter mijn PC om even te msn-en met wat vrienden en ik zette het apparaat aan.

Na een uurtje kon ik de eerste was buiten in het zonnetje en in de wind te drogen hangen.

Nu loopt achter mijn flat een aan twee kanten door een paaltje afgesloten laden en lossen ventweg. In een hoekje stonden twee manspersonen allebei met een biertje in de hand en meerdere flesjes  op de grond,  luid joelend te wildplassen, waarna zij lacherig een eindje verderop gingen zitten met hun rug tegen de muur aan de achterkant van één van de winkels.

De enkele fietser die het sluipweggetje gebruikte, werd uitgejouwd of aan zijn on-Hollandse uiterlijk herinnerd. Met wisselende reacties van hard door fietsen tot opmerkingen als Sodemieter op
en Klootzakken , ik kom hier vandaan hoor.

Op een gegeven moment begonnen ze te zingen: “Hand in hand kameraden, hand in hand voor Feyenoord 1…”, moet je echt doen in een wijk op loopafstand van het ADO-stadion.
Ze kregen dan ook weerklank vanaf een balkonnetje verderop: “Wat nah, de Haag zai je bedoeluh !! “

Dolle pret hadden mijn zoon en ik temeer daar de twee heren zich even later languit neervlijden op de grond.

Toen ik om half vijf de was weer binnenhaalde waren ze vertrokken, maar op de muur in het hoekje was een grote natte plek nog duidelijk zichtbaar.

De aanstaande sloop I

Op het moment dat ik de sleutels van mijn miniflatje ontving, op 3 augustus 2004, was ik op de hoogte van de op handen zijnde sloop van het complex tussen 2007 en 2010.

Toch besloot ik het flatje te aanvaarden, min of meer gedwongen door de omstandigheden waarin ik verkeerde en mede vanwege het feit dat ik ondanks de lange tijd op de wachtlijst voorlopig niet in aanmerking zou komen voor een woning, waar ik wel langere tijd zou kunnen blijven vanwege de in de sociale woningbouw gehanteerde regels.

De animo voor een flat in een toekomstig te slopen complex is begrijpelijkerwijs minder groot.
Na een aantal keer als nr. 6, 5, 4 en 2 met medewoningzoekenden een soortgelijke flat bezocht te hebben stond ik eindelijk nr. 1.

Ik heb nog geboft, mijn flatje is voorzien van centrale verwarming en een nieuw keukenblokje.
Tot 2000 werd op verzoek van bewoners of als een flat leeg kwam te staan gerenoveerd.
Na de beslissing deze wijk in zijn geheel op te knappen en dat sloop de beste oplossing zou zijn was van verdere renovatie geen sprake meer.

In de laatste brief die we van de verhuurder ontvingen werd bekend gemaakt dat de gemeenteraad in september 2005 zal beslissen wanneer dit complex tot actie-gebied wordt verklaard.

Uiteraard is de aanstaande sloop het gesprek in de lift of bij de brievenbussen.

Ik ben indertijd bewust op het aanbod ingegaan, maar veel mensen waarvan sommigen hier al meer dan 15 jaar wonen maken zich grote zorgen voor de toekomst.