Categorie archief: Tussen sloop en nieuwbouw

Over fietsen en fietsers

Bij de biesiklette hier bij het winkelcentrum staan de fietsen dagelijks, behalve op zondag, bij bosjes netjes vastgeketend en voorzien van een bonnetje. Ook buiten de hekken hangen en liggen ze in alle soorten en maten daar waar hun eigenaren ze hebben achtergelaten om ze later hopelijk op dezelfde plek terug te vinden.

De berijders ervan kun je in diverse categoriexc3xabn onderverdelen.

Scholieren met zware rugtassen, die snel even een broodje hamburger naar binnen werken bij de aanwezige hamburgertent alvorens weer op de fiets te springen op weg naar het volgende lesuur op school.
Vrouwen met uitpuilende fietstassen en volgeladen fietsmanden na een middagje winkel- of marktbezoek.
Keurig geklede heren even halt houdend voor de ter plekke gratis verkrijgbare Spits hun aktetas met lunchtrommel tussen de snelbinders op weg naar hun werk.

Toen ik zaterdag van mijn frietje zat te genieten op Kijkduin zag ik ook een aantal bijzondere fietsers voorbijrijden.

Een jonge vrouw met zowel voor als achterop een gevuld kinderzitje fietste met gemak de helling op richting strand. Hijgend en puffend gevolgd door de vermoedelijke vader van het kroost. Een echte weekend fietser die door de weeks liever per auto of openbaar vervoer zijn werk bereikt.

Een heer op een imposante vouwfiets met opgevouwen regenjas achterop. Vast op een dagtripje door Den Haag, even het strand aangedaan en nu weer op weg naar de volgende attractie onderwijl op zijn horloge kijkend want die trein terug moet natuurlijk wel op tijd gehaald worden.

Waar mijn mond echter van open viel – en ik was gelukkig niet de enige – was de bijzondere passagier van een nonchalant fluitende, voorbij toerende fietser. Voorop met zijn poten geklemd rond het stuur af en toe opwippend en zijn enorme vleugels uitspreidend zat verbonden met zijn baas door een riempje met een lange lijn een enorme roofvogel .

Groen in de wijk

Bij de post van vandaag de brochure met de stand van zaken omtrent de sloop en nieuwbouw in de wijk.

Er stond ook een berichtje in over de inventarisatie van opvallende bomen, waaronder de door rupsen zo geliefde Linden bij mij in de straat en de wens om ook na de herstructurering het groene uiterlijk van de wijk te behouden.

Het is inderdaad een groene wijk met Iepen, Kastanjes en Treurwilgen, waarvan de laatsten met hun imposante lange, naar geel kleurende takken zacht wiegend in het herfstzonnetje het water van de singels beroeren.

Maar er is meer groen.

Diverse bewoners van de begane grond etage hebben het smalle strookje gras voor de kelderramen beplant met alledaagse, maar ook met meer uitheemse bloemdragers.

Een uit één van de voormalige rijksdelen afkomstige, in zijn jonge jaren als agrariër werkzaam geweest zijnde buurman liet mij onlangs zijn oogst aardappels zien : twee emmers vol. Trots wees hij ook op de in dichte trossen groeiende toen nog groene tomaten.

Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik naar de naam van de prachtige grootbladige planten met enorme witte kelkvormige bloemen die er ook stonden.

Hij begon te lachen, knipoogde en zei:

“Dat is een heel bijzondere plant. Ik heb de zaden gekregen van een kennis uit India, als de bloemen zijn uitgebloeid kan ik de zaden oogsten. Ze bevatten een stof die net zoveel plezier kan geven als …” .

En met zijn hand wees hij naar het lege tuintje van de al wat oudere buurvrouw verderop. Daar hadden tot voor kort een aantal flink opgeschoten fijnbladige bloeiers gestaan, die door haar onmiddellijk waren gerooid en met de groenophalers waren meegegeven, toen ze er onder grote hilariteit op was gewezen, dat de planten, gegroeid uit verkregen zaadjes behoorden tot de – tot dat moment voor haar onbekende – soort Cannabis Sativa .