Het is inmiddels vast wel bekend dat ik een hele lieve hond heb. Voor wie dit nog niet weet even klikken bij logs op Kaya, mijn steun en toeverlaat en lezen maar ( hij staat bij de categorie Doggie dog ).

Maar ik heb meer huisdieren. In één van de hoeken van mijn woonkamer dicht tegen het plafond wonen er nog een paar. Mijn zoon zag ze het eerst- ik kijk liever niet naar mijn plafond er hangt nog steeds geen lamp- maar goed om de beurt klommen we op het tevoorschijn gehaalde trapje om beter te kunnen zien wat het was. Het bleek een lieveheersbeestjes familie te zijn. Samen zijn ze, als ik de stippen op hun rug bij elkaar optel bijna net zo oud als ik.

Sinds vanmorgen heb ik er nog een huisdiertje bij een schattig klein egeltje , zijn kleurtje is een beetje vreemd maar met een goede verzorging wordt dat vast wel beter.

Mochten jullie nou altijd al naar een huisdier verlangt hebben en nog steeds niet tot de aanschaf ervan zijn overgegaan. Er kan met hem gespeeld worden vindt hij vast leuk, want hij moet wel thuisblijven als ik aan het wandelen ben. Veel Plezier!

Ik had het niet moeten lezen de bijlage Diagnose van het AD . Werd wel heel erg met mijn neus op de feiten geduwd:

“Ik wilde per se heldhaftig zijn” : titel van een artikel over het op 1 oktober aanstaande te presenteren boek van Rob Bruntink en Anja Krabben Buigen als bamboe waarin bekende Nederlanders praten over hun leven na kanker.

In medisch kort :
– een berichtje over de nieuwe site van de nierstichting ( zie mijn links)
– een berichtje over kwaliteit van leven, een onderzoek van het instituut Nivel naar
hoe ex-kankerpatiënten de draad weer oppakken.
– De gratis oogtest op Macula Degeneratie (MD) voor 50-plussers (een
oogaandoening waar mijn moeder de laatste 14 jaar van haar leven aan heeft
geleden).

En dan op pagina 9 een artikel over Epilepsie : Durf te leven . De start van de nationale campagne Ga voor groen licht . Op zich een goed initiatief meer voorlichting en meer bekendheid over de aandoening. Wat me erg stoorde in het artikel was de opmerking dat epilepsiepatiënten zich beperkt voelen. Niet durven autorijden, niet durven te sporten of lange reizen maken . Het is nog steeds zo dat er wettelijke regels zijn aangaande autorijden. Eerst tenminste een jaar aanvalsvrij zijn! Ook staat er meestal in de bijsluiter van anti-epileptica raadpleeg uw arts als u wilt (gaan)autorijden of zware machines bedienen. En wat betreft het reizen: ik kreeg toch echt van mijn neuroloog te horen: Voorlopig niet reizen!