Bij de post van vandaag de brochure met de stand van zaken omtrent de sloop en nieuwbouw in de wijk.

Er stond ook een berichtje in over de inventarisatie van opvallende bomen, waaronder de door rupsen zo geliefde Linden bij mij in de straat en de wens om ook na de herstructurering het groene uiterlijk van de wijk te behouden.

Het is inderdaad een groene wijk met Iepen, Kastanjes en Treurwilgen, waarvan de laatsten met hun imposante lange, naar geel kleurende takken zacht wiegend in het herfstzonnetje het water van de singels beroeren.

Maar er is meer groen.

Diverse bewoners van de begane grond etage hebben het smalle strookje gras voor de kelderramen beplant met alledaagse, maar ook met meer uitheemse bloemdragers.

Een uit één van de voormalige rijksdelen afkomstige, in zijn jonge jaren als agrariër werkzaam geweest zijnde buurman liet mij onlangs zijn oogst aardappels zien : twee emmers vol. Trots wees hij ook op de in dichte trossen groeiende toen nog groene tomaten.

Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik naar de naam van de prachtige grootbladige planten met enorme witte kelkvormige bloemen die er ook stonden.

Hij begon te lachen, knipoogde en zei:

“Dat is een heel bijzondere plant. Ik heb de zaden gekregen van een kennis uit India, als de bloemen zijn uitgebloeid kan ik de zaden oogsten. Ze bevatten een stof die net zoveel plezier kan geven als …” .

En met zijn hand wees hij naar het lege tuintje van de al wat oudere buurvrouw verderop. Daar hadden tot voor kort een aantal flink opgeschoten fijnbladige bloeiers gestaan, die door haar onmiddellijk waren gerooid en met de groenophalers waren meegegeven, toen ze er onder grote hilariteit op was gewezen, dat de planten, gegroeid uit verkregen zaadjes behoorden tot de – tot dat moment voor haar onbekende – soort Cannabis Sativa .