Achter elkaar lopen ze de trap af naar het halletje waar de brievenbussen zich bevinden op weg voor hun dagelijkse rondje winkelcentrum. Een wolk van sigarettenrook om zich heen. Ze hebben hetzelfde postuur met een wat gedrongen lichaamsbouw en praktisch hetzelfde peper- en zoutkleurige kapsel. Zij houdt de net opgestoken sigaret in haar rechterhand, de linker heeft ze weggestopt in de zak van het beige, tot haar kin dichtgeritste, dikke winterjack. Bij hem bungelt het shagje tussen zijn lippen, zo kan hij beide handen warm houden in de zakken van het bijna identieke jack. Ze blijven even staan en we maken een praatje. "Het is koud hxc3xa8, jammer dat de zon niet schijnt". zeggen ze en vragend klinkt het uit beide monden: "Waar is de hond?" "Ze is thuis", antwoord ik , "Ze kon even niet mee, omdat ik een paar boodschappen heb gedaan en ze niet mee de winkel in mag en ja het is inderdaad behoorlijk fris vandaag". Dan lopen ze naar de deur, die hij voor haar openhoudt en ze stappen, het hoofd wat dieper tussen de schouders getrokken tegen de koude wind naar buiten. Weer speelt dezelfde gedachte door mijn hoofd, zoals elke keer als ik ze zie: Zouden ze in hun jonge jaren ook al zoveel op elkaar geleken hebben?